|
|
|
|
|
|
Oorlogsmonument in Aken-Eilendorf
Limburg 1940-1945,
Hoofdmenu
 | |
Lou Cahn
(Louis Jacques)
∗ 01-12-1910 Valkenburg † 14-10-1996 Hadar Am (Isr), (85)
- Valkenburg - ✡ - Overlevenden -
- openarchieven.nl Birth on December 1, 1910 in Valkenburg (Netherlands)
- joodsmonument.nl Sophia Rosette Cahn-Leviticus
- R.J.T. van Rijsselt, E.F. van Rijsselt en M.C. Vlieks, Bezwaard Verleden, Ontrechting en Rechtsherstel van Joodse inwoners in de voormalige gemeenten Valkenburg-Houthem en Berg en Terblijt, PDF, Copyright © 2025
ISBN/EAN 978-90-9040873-6 - Stamboom Martens IJsselstreek » Louis Jacques Cahn (1910-1996)
- Meer in het verhaal Verzet in Valkenburg
Lou Cahn was een kind van Daniel Cahn en Elise Cahn-Cahn uit Valkenburg.
Zie geboorte bij openarchives. [1]
Op 30 juli 1942 trouwde Louis in Dordrecht (waar HAAR familie woonde) met Sophie Rosette Leviticus.
Zie ook advertentie in het Joods Weekblad, van 7 augustus 1942, ter gelegenheid van de gelijktijdige bruiloft van Sophia Rosette en haar broer Henri. Daarin wordt het bruidsadres Grendelplein 8, Valkenburg genoemd. [2]
Dat was het ouderlijk huis van Lou, het is nu omgenummerd tot Grendelplein 7.
Louis had een kledingzaak in Maastricht.
In Bezwaard verleden wordt het Arolsen archief geciteerd. Die link is helaas niet meer te bereiken. [3]
Na hun huwelijk ging het stel wonen aan de Korte Waal 30 in Amsterdam. Zij werden in onderduik gearresteerd.
In de biografie van Louis Jacques Cahn bij genealogieonline [4] staat, dat zij daarvóór in Leerdam ondergedoken hebben gezeten en pas toen naar een nieuw duikadres in Amsterdam zijn getrokken. Zij waren natuurlijk nog ingeschreven in Valkenburg-Houthem en niet op hun duikadressen. Daar kwam de politie dan ook de oproep brengen bij de ouders van Lou, zoals we zullen zien. Daarbij moeten we onthouden, dat hun huwelijk op 30 juli 1942 in Dordrecht plaatsvond, en dat zij hadden moeten opkomen voor de eerste deportatie van 25 augustus 1942. Nadat Louis en waarschijnlijk ook zijn vrouw waren opgeroepen voor dat transport, zijn zij niet verschenen.
In het gemeentearchief van Valkenburg bevindt zich een brief, gedateerd 24 augustus 1942, van de vader van Louis aan de burgemeester. Hij schrijft dat zijn zoon in Dordrecht is getrouwd en niet teruggekeerd. “Bij navraag te Dordrecht kreeg ik bericht dat zij ook niet wisten waar de jong getrouwde lui zich bevonden. Nu denk ik dat hij met zijn vrouw naar Polen vertrokken zijn omrede dat hij steeds verklaarde in dien in Dordrecht de oproep kwam om naar Polen te vertrekken, hij zijn vrouw niet alleen liet vertrekken en juist om die reden een spoedhuwelijk is aangegaan”
In werkelijkheid dook het jonge paar onder bij een familie in Leerdam. Negen maanden later vertrokken zij naar Amsterdam. Daar werden zij opgepakt. Lou werd gevangen gezet in de gevangenis aan de Amstelveenseweg op 30 november 1942. Sophie is overgebracht naar de Hollandse Schouwburg. Uit de administratie van Westerbork blijkt dat Sophie op 8 december 1942 is gedeporteerd naar Auschwitz, waar zij op 29 jarige leeftijd stierf. Volgens de administratie van de Joodsche Raad ging Lou op 8 januari 1943 op transport naar Westerbork. Hij sprong echter uit de trein die hem naar Kamp Westerbork moest brengen. Hij werd beschoten en raakte gewond aan zijn benen en hoofd. Hij kon een politieagent die hem vond er toe bewegen hem te laten gaan door hem sieraden aan te bieden die hij in de zoom van zijn broek had verstopt. Bij de zus van Sophie in Amsterdam werden zijn wonden verzorgd. Vandaar ging hij terug naar zijn onderduikadres in Leerdam. Daar bleef hij tot de bevrijding. [4]
Na de oorlog leerde Lou Elisabeth (Lies) Slager-Boute kennen.
Lies en Louis trouwden in september 1946 en in december 1947 werd hun dochter geboren. Zij werd Elly genoemd naar Elise Cahn-Cahn, de moeder van Louis, en naar Eliasar Boutelje, de vader van Lies. Louis en Lies verbouwden de winkel in de Oosterstraat in Steenwijk en de zaken gingen goed. Desondanks besloten zij Alliyah te maken en in 1951 emigreerden zij naar Israël, waar Lou een sinaasappelkwekerij opzette. Hij stierf in 1996 in de nederzetting Hadr Am.
Lies stierf in 2007. Sarah en Elly kregen kinderen en kleinkinderen Ze noemen dat hun overwinning op Hitler. [4]
De familie van Sophie heeft jarenlang Lou Cahn beschuldigd dat hij haar in de trein in de steek zou hebben gelaten. Recent onderzoek van Herman van Rens wees echter uit dat zij niet gezamenlijk zijn gedeporteerd (zie hierboven), en dat de beschuldigingen onterecht waren.
Voetnoten